Alhoewel Sabine niet graag naar school ging, was ze wel steeds een goede leerlinge. In de Humaniora studeerde ze wiskunde-economie. Haar lievelingsvakken waren geschiedenis, economie en recht.
In het laatste jaar van haar secundaire opleiding startte Sabine samen met enkele jaargenoten de mini-onderneming Memobo op. In dit klein bedrijfje, dat zelf memoborden ontwierp, produceerde en verkocht, ondervond ze, als financieel directeur en als arbeider, aan de lijve wat er allemaal komt kijken bij het opstarten en runnen van een eigen zaak.
In 1993 was het eindelijk zover : Sabine ging in Leuven op kot om politieke en sociale wetenschappen te studeren. Tijdens haar studies specialiseerde ze zich vooral in internationaal en Europees recht. Maar vier jaar was echter niet genoeg voor Sabine en dus besloot ze om ook nog haar kandidaturen Rechten, een specialisatie Internationale Betrekkingen en een specialisatie Vrouwenstudies te volgen. Studeren was echter niet het enige wat Sabine deed in Leuven. Haar grote liefde voor muziek zette ze na zoveel jaren in de praktijk om. Ze werd diskjockey en vermaakte hiermee menig rechtenstudent in het Huis der Rechten.
Na 6 jaar studies en vier universitaire diploma's besloot Sabine dat het tijd was om een job te zoeken. Ze werkte eerst 3 maanden als vrijwilliger op het Informatiecentrum van de Verenigde Naties te Brussel. Daarna ging ze gedurende 6 maanden aan de slag bij de administratie buitenlands beleid van het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap.
Toen België in 2000 voorzitter werd van de Europese raad versterkte Sabine de Directie Verenigde Naties van het federale ministerie van Buitenlandse Zaken. Ze stond er in voor de organisatie van de Derde VN-Conferentie voor de Minst Ontwikkelde Landen die in mei plaatsvond in het Europees Parlement te Brussel. Na de aanslagen van 11 september hielp ze mee op het crisiscentrum en bereidde ze de Minister van Buitenlandse zaken voor op de dossier die hij in het VN-Hoofdkwartier te New York moest onderhandelen. Toen het Belgisch voorzitterschap ten einde liep, vroeg Minister Louis Michel aan Sabine om onder leiding van de federale regering een dienst op te richten die diplomaten, die slachtoffer werden van een misdrijf, zou begeleiden.
In de tweede helft van 2003, na actief deel te hebben genomen aan het campagneteam voor de federale lijst in het arrondissement Leuven, werd Sabine de nieuwe parlementaire medewerkster van Federaal Volkvertegenwoordiger Stef Goris.
Op politiek vlak gebeurde er ondertussen ook heel wat in het leven van Sabine. In 2000 werd Sabine communicatieverantwoordelijke van Jong VLD afdeling Leuven. Van 2002 tot 2004 combineerde ze deze functie met het ondervoorzitterschap van de afdeling en was ze eveneens secretaris van Jong VLD Federatie (arrondissement) Leuven.
In 2004 nam Sabine voor het eerst actief deel aan verkiezingen. Ze behaalde 3.468 voorkeurstemmen op de 17de effectieve plaats voor het Vlaams Parlement.
Sinds de VLD-bestuursverkiezingen van dat zelfde jaar is Sabine ook bestuurslid van VLD Leuven en secretaris van VLD Regio Leuven.
In 2005 ging Sabine aan het werk als VLD-regiomanager. Ze stond de 63 Vlaams-Brabantse VLD-afdelingen bij op praktisch en administratief vlak. Sabine heeft dus van haar hobby haar werk kunnen maken. Iets waar velen van dromen en Sabine in is geslaagd.
Na de federale verkiezingen van 2007 vroeg Noël Slangen Sabine persoonlijk om verantwoordelijke te worden van de ledendienst van Open Vld Nationaal. Haar bijdrage aan de federale campagneteams in Leuven en Brussel-Halle-Vilvoorde was dus niet onopgemerkt gebleven. Sinds september 2007 heeft Sabine haar kantoor op het partijhoofdkwartier in de Melsensstraat te Brussel. Naast het ledenbeheer staat zij ook in voor het onderhoud van alle Open Vld-sites.
Op persoonlijk politiek vlak werd Sabine in 2006 door het Open Vld-bestuur van Leuven aangeduid als OCMW-raadslid. In 2008 werd ze verkozen in het nationale partijbestuur van Open Vld waar ze helaas na een tijd ontslag diende te nemen omwille van de moeilijke verenigbaarheid tussen haar job en dit politiek mandaat. In Leuven behaalde ze het meeste stemmen van alle kandidaat-bestuursleden waardoor Sabine automatisch verkozen was als ondervoorzitter.
